One Upon A Time

semuanya tak secantik dn semenarik macam fairy tale..

Wednesday, December 28, 2011

semakin kekosongan~

aku pergi mngikut rakan ku ke @the mines dngan ajakan nya.. aku smemangnya trfikir nk prgi situ.. tapi x kn lah sorang kn.. jadi org dh ajak ikut jelah.. mula² dia kata cuma kitorang je.. tapi esoknya nmpak dia bwak aweknya.. kuang ajar.. hahaha.. kalau stakat awek dia je pun, x perlah, ni tetiba ada skali kwn awek dia tu iaitu unknown k squre.. mmm... memanglh seronok.. aku pikir nk happy² lah.. nampak je aku dh rasa lain.. aku cuba buat mcm biasa.. aku snyum pun dia x balas.. hmm.. #APTB 


   -aku bknnnya nk brmusuh ke apa.. aku buat muka biasa je.. dia tngok aku mcm bnci sngat.. hmm.. biar kn lah dia.. asalkn dia bahagia brsama entah sape.. siap brsayang lagi..  malas nk kesah.. nnti dia cakap apa pulak.. org cakap 'klau x nk saket hati jngan bkk wall dia'.. aku trbkk plak wall dia tdi.. pastu nmpak bersayang² plak lagi tu ngan dia.. hahaha.. hidup aku msti diteruskn.. aku msih belajar.. dia brkemungkinn dh bleh bkerja.. aku msih di sekolah.. sbb tu lah mak aku cakap nk cari cari lah yg muda napa amek yg lebih berusia.. hahaha.. kan dah mnyesal~.. bagi aku tiada sesalan brkenalan dngan nya.. itu pngalaman.. dia ibarat garam dalam kehidupan aku ni.. sbb dia juga lah.. aku smakin matang.. smakin pandai mnyaynggi orang.. dan sbb dia lah aku susah nk percayakn sesuatu acc fb org.. hahaha.. sume salah fake acc dia tu.. tapi yg pnting dia bnyak merubah aku ke sudut kelakian.. dn bukan kehinaan.. brkenalan dngan nya mmbawa satu aku ke satu sudut perubahan yg bsar.. hahaha.. dunia ini indah.. tiada yg trlalu jahat ataupn kejam.. tapi bila aku sudah tidak brsamanya lagi, itu yg mmbuatkn aku rsa sedikit sbnyak kelainn, kebosann, bila brsemuka ataupn brtemu aku mrasakn kesakitan dn kepedihn.. aku sntiasa brlagak seperti biasa dngan sume org.. walaupn kepedihn aku cuba tutup dngan keriangan.. swaktu menaip ni pun aku masih ada rasa sedih.. perasaan tu smemangnya x hilang lagi dari diri ni.. setiap kali aku smpai tahap boleh mlupakn nya.. dia muncul.. aku dh lupakn dia, scara tiba² dia mesej aku.. dn yg lebih mnakutkn lagi bila trserempak.. hahah.. dunia dunia.. kenapa harus brtemu dia saat sudah melupakn? kenapa harus mngigati org yg melupakn aku? kenapa harus ada sayang lagi padanya? kenapa rindu sering datang selepas brtemu dngannya? kenapa semuanya trjadi pada hari ku inginkn kegembiraan? kenapa semua trjadi tak mngikut pngiraan aku?


. itu kenangan, itu masa silam aku.. aku masa depan.. aku x nk risaukn dia lagi dah..  yg manis aku telan yg pahit aku akn buang.. walaupun sukar aku cuba lakukan..

No comments:

Post a Comment